خط شکنان: در اسفند ماه سال 1353، در طول اجلاس سران کشورهای عضو اوپک در الجزایر به ابتکار رئیس جمهور الجزایر، شاه ایران و صدام معاون رئیس شورای فرماندهی انقلاب عراق جلسه ای برگزار شد که طی اعلامیه ای، موسوم به « اعلامیه الجزایر» یا « قرارداد الجزایر»، اعلام گردید که در مورد رفع اختلافات، دو کشور به توافق رسیده اند. متن اعلامیه مشترک در حضور رهبران سه کشور در یکی از تالارهای کاخ ملل در برابر صدها خبرنگار بوسیله وزیر خارجه الجزایر قرائت شد.

در این اعلامیه که شامل چهار اصل می باشد بر احترام متقابل به تمامیت ارضی هر دو کشور، علامت گذاری مرزها بر اساس پروتکل 1913 قسطنطیه تأکید شده است، همچنین بر تعیین مرزهای قطعی رودخانه اروند، برابر خط تالوگ، و مخالفت با حضور کشورهای خارجی در منطقه اشاره شده است.

رژیم بعث عراق در تاریخ 26/6/1359، یعنی 5 روز قبل از آغاز جنگ، طی یادداشتی به سفارت جمهوری اسلامی ایران در بغداد، لغو یکجانبه قرارداد الجزایر را اعلام نمود. آنها تأکید کردند که پذیرش این اعلامیه در آن زمان بر عراق تحمیل شده است و در شرایط کنونی رسالت عراق ایجاب می کند تا کنترل امنیت خلیج فارس را به دست گرفته و نقش خود را ایفا کند. این رژیم براساس این بهانه، در 31 شهریور 1359، حمله سراسری و گسترده خود علیه جمهوری اسلامی ایران را آغاز نمود و توانست با غافلگیر کردن ایران، قسمت مهمی از سرزمین و شهرهای ایران را به اشغال خود در آورد و دو ملت ایران و عراق را درگیر جنگی هشت ساله نماید.

این جنگ به عنوان یکی از جنگهای طولانی قرون اخیر به ثبت رسیده است.

Template Design:Dima Group