گروه: اخبار
تاریخ: 12:55 :: 2019/08/05
روایت حضور یزدی ها در عملیات «نصر ۷»

مأموریت ابلاغ شد، اولین کاری که باید انجام می‌دادیم، این بود که جاهای مناسب را برای اینکه گردان­‌ها، واحدهای پشتیبانی رزم و پشتیبانی خدمات رزم مستقر شوند را انتخاب کنیم.

مأموریت ابلاغ شد، اولین کاری که باید انجام می‌دادیم، این بود که جاهای مناسب را برای اینکه گردان­‌ها، واحدهای پشتیبانی رزم و پشتیبانی خدمات رزم مستقر شوند را انتخاب کنیم.سردار «محمد مهدی فرهنگ دوست» مسئول حفظ آثار دفاع مقدس سپاه الغدیر به مناسبت سالروز عملیات «نصر ۷» حضور یزدی ها را  در این  عملیات پر رنگ دانست و اظهار داشت: مأموریت تیپ ما طرف­ سردشت بود. قرار بود خطی را تحویل بگیریم که در قسمتی از آن نیروهای لشکر ۸ نجف اشرف و در قسمتی دیگر نیروهای لشکر ۲۷ محمد رسول الله (ص) مستقر بودند.

وی افزود: وقتی مأموریت ابلاغ شد، اولین کاری که باید انجام می‌دادیم، این بود که جاهای مناسب را برای اینکه گردان­ها، واحدهای پشتیبانی رزم و پشتیبانی خدمات رزم مستقر شوند، انتخاب کنیم. همچنین نقشه‌هایی که مورد نیاز بود، تهیه بشود که نیروهای اطلاعات کارشان را شروع کنند.

فرهنگ دوست با اشاره به فاصله سردشت با بوکان، ادامه داد: با برادر آقابابایی، شیاری را در یکی از ارتفاعات ورودی سردشت (به طرف جاده‌ی پیرانشهر) شناسایی کردیم و خیلی از واحدهای تیپ آنجا مستقر شدند که بیشتر در چادر بودند؛ ولی آشپزخانه را با پلیت درست کردند.

مسئول حفظ آثار دفاع مقدس سپاه الغدیر مسئول عملیات را قرارگاه قدس دانست و یادآور شد: از سردشت به طرف ارتفاع دوپازا، پادگانی بود که در گوشه‌ای از این پادگان، سنگرهای بتونی محکمی ساخته شده بود که مقر قرارگاه قدس آنجا بود.

این یادگار دفاع مقدس کار گروه شان را در این عملیات شناسایی فضاهای مناسب برای استقرار واحدها قلمداد کرد و ادامه داد: در انتخاب مکان‌ها، با برادر آقابابایی هماهنگ کرده و با هم می‌رفتیم، جاهای مختلفی را می‌دیدیم. منطقه جنوب در مقایسه با منطقه شمال غرب، کار مهندسی راحت‌تر بود؛ وقتی جایی مستقر می‌شدیم، ماشین را هم به راحتی می‌بردیم.

وی بیان کرد: وقتی در منطقه‌ی سردشت حضور پیدا کردیم، لشکر۸ نجف عملیات نصر۵ را انجام داده و خط پدافندی زیادی را در اختیار داشت. در مرحله‌ی اول، ارتفاع کله‌قندی که دست لشکر۸ نجف بود را تحویل ما دادند. هنوز در آن خط سنگرسازی نشده بود، چون تازه آزاد شده بود؛ ولی جاده زده شده بود و از عقبه به خط جاده داشت. آن موقع گردان عاشورا به فرماندهی برادر ابوطالب محمدی، خط را تحویل گرفت.

فرهنگ دوست  با اشاره به نحوه شروع ماموریت عنوان کرد: خط کله‌قندی را خیلی سریع به ما  در نهم مرداد ۶۶ تحویل دادند. مقابل خط ما ارتفاعی قرار داشت که چون روی آن درختان زیادی بود، به ارتفاع جنگلی معروف شده بود. وقتی در خط مستقر شدیم، بیشتر بحث این بود که احتمالاً ما باید روی ارتفاع جنگلی عملیات انجام بدهیم؛ حتی بچه­های شناسایی ما هم آن ارتفاع را تا حدودی شناسایی کرده بودند.

  مسئول حفظ آثار دفاع مقدس سپاه الغدیر با اشاره به تعداد نیروهای مستقر در آن کمین گفت: یک گروهان در پایین آن ارتفاع مستقر بود. چون جایی بود که شیاری کاملاً بسته­ بود و برای دفاع جای خوبی بود؛ ولی اگر در روز می‌خواستیم به آنجا نیرو ببریم، کاملاً در دید و تیررس دشمن بود و از ارتفاع جنگلی به راحتی می‌توانست نیروهای ما را هدف بگیرد.

این فرمانده هشت سال جنگ تحمیلی فاصله­ی نیروها را با خط دشمن از صد متر تا دو کیلومتر قلمداد کرد و افزود: مرتباً کارهای شناسایی توسط نیروهای اطلاعات انجام می‌شد؛ با شروع عملیات، گردان امام حسین(ع) هدف­هایش را خیلی سریع گرفت. گردان مالک اشتر در یکی از محورها با مشکل مواجه شد. آنجا یکی از نیروهای گردان مالک اشتر به نام فخرآبادی که سرباز پاسدار بود، وقتی دید بچه‌ها دارند تلفات می‌دهند، به صورت داوطلبانه روی سیم­های خاردار خوابیده و نیروها از او عبور کردند و خودش شهید شد.

وی عنوان کرد: من مرتب با گردان‌ها تماس داشتم، مشخص بود که نیروهای ما موفق شدند و دارند هدف‌ها را می‌گیرند و ارتفاعات را پاکسازی می‌کنند. ما باید بلافاصله بعد از عملیات، با کمک یکی از مهندسی­های جهاد که به ما مأمور شده بود، وصل کردن جاده را از خط خودی شروع می‌کردیم.

فرهنگ دوست تاکید کرد: بالاخره  توانستیم راهی باز کنیم تا نیروهای تدارکات بتوانند نیروها را تأمین کنند و تعداد زیادی از عراقی ها را به اسارت گرفتیم.

وی با اشاره به شهادت شهید عابدی و شهید فیاض در این عملیات اذعان کرد: با توجه به شهادت این عزیزان عملیات نصر۷، عملیاتی شیرین بود. همه­ ی تیپ، خصوصاً نیروهای تدارکات، بهداری و گردان انصار کارشان را بسیار خوب انجام دادند.